Opowieść literacka mówi

„Opowieść literacka mówi, że romans królewski wydał się jeszcze w czasie trwania zabaw i występów towarzyszących uroczystościom weselnym. Mianowicie w trakcie zmagań zwierząt, staczających swe walki na dziedzińcu zamkowym, musiało dojść do sytuacji zabawnych, gdyż w pewnym momencie przypatrująca się tym igrom ze swoich okien Jadwiżka roześmiała się tak donośnie, że zwróciła na siebie uwagę młodej królowej.
Łuszkowska musiała opuścić warszawski zamek. I choć sytuacja, jaka się wytworzyła, groziła nawet skandalem międzynarodowym, Władysław IV ciągle jeszcze nie chciał zrezygnować z kochanki. Przeniósł Jadwiżkę do budowanego przez Adama Jarzębskiego pałacu ujazdowskiego, zaś do urody Cecylii Renaty daremnie starał się przekonać. Ta tłumiona niechęć króla do małżonki rzuciła się obserwatorom w oczy już podczas pierwszego ich spotkania w Iłży. Radziwiłł w pamiętniku swoim napisał „Wrócił zdrów, zauważono jednak, że niezbyt wesoły powrócił do domu, stąd różne przypuszczenia".
Dumna Cecylia Renata nie ustawała w wysiłkach, dopóki ostatecznie nie wypędziła Jadwiżki i z Warszawy, i z pobliskiego Ujazdowa. Łuszkowska musiała zniknąć z królewskiego horyzontu.“(8)